Er is een filmpje van een meisje van ongeveer drie. Ze is buiten aan het spelen als ze voor het eerst iets ontdekt: haar schaduw.

Straks weet ik het niet meer. Straks sta ik daar met mijn mond vol tanden. Straks valt het stil en ziet iedereen dat ik het niet kan.

Je hart bonkt, je handen trillen, je mond is droog. Over vijf minuten begin je. Is er nog iets wat je kunt doen? Ja. En het kost je precies één minuut.

Veel woorden voor hetzelfde gevoel. Veel goedbedoelde adviezen ook. Het ligt niet aan jou dat ze niet werkten.

Je hebt alles gecheckt. De microfoon doet het, het glaasje water staat klaar en de beamer matcht met je laptop. Laat ze maar komen.

Een mailtje van een cliënte: ze had toch weer spreekangst. Drie patronen die je herkent in elk veranderingsproces en waarom een terugslag geen terugkeer is.

Als je vaardig in plaats van aardig gevonden wilt worden lees dan onderstaande tips. Over spreekangst, geïnterrumpeerd worden, en blijven spreken.

Over oude overlevingsstrategieën die je presentatie nu nog dwarszitten. Wie is de Kleine Professor? Waar komt hij vandaan? En hoe zet je hem uit?

Wat doe je als je hart bonkt voor een presentatie? Als je handen klam worden, je adem omhoog schiet? en je het liefst in een gat in de grond zou kruipen?

Over voorbereiden, schamen, en de drie weken die je publiek niet ziet.

Een baby wordt niet geboren met de angst om zijn schreeuw te laten horen. Een pasgeborene roept gewoon. Hard, vaak, en zonder enige zorg over de juiste toon, he

Over het verschil tussen vluchten en sudderen.