Een klassieker (I)

Maar liefst twaalf jaar deed Piet Gerbrandy over de vertaling. Twaalf boeken die in de Nederlandse versie samen 650 bladzijden beslaan. Gisteren begon ik erin: De opleiding tot redenaar van Quintilianus. Voor het eerst gepubliceerd in het jaar 96. Eeuwenlang verloren gewaand, maar in 1416 in een Zwitsers klooster herontdekt.

Het standaardwerk over de klassieke retorica, zo staat het te boek. Quintilianus heeft het namelijk niet allemaal van zichzelf, maar baseert zich bijvoorbeeld op Aristoteles en Cicero. Aan hun inzichten voegt hij de zijne toe. Zijn boodschap: een goed redenaar word je niet zomaar. Je moet ook een goed mens zijn. Welsprekendheid kan niet zonder wellevendheid.

Een goede rede is ook geen incident, maar een gevolg van jarenlange oefening, zegt Quintilianus. Dat begint al bij de opvoeding. Zorg voor een kundig kindermeisje, dat netjes spreekt in de buurt van de wieg. Daarna is de beginnende spreker zelf aan zet. Geef jezelf een brede ondergrond. Ga in de leer bij dansers, acteurs, wiskundigen en musici. Welsprekendheid is geen kunstje, maar een manier van leven. Ik geniet ervan. Gelukkig ben ik pas bij hoofdstuk III.

boek

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen