Hou je van kreeft?

28 april 2016

Wat moet je doen als de muren op je afkomen? Als je dringend behoefte hebt om je vleugels uit te slaan en je actieradius te vergroten? En wat heeft dat te maken met kreeft?
Hoor van dr. Abraham Twerski waarom juist tijden van stress ook tijden van groei zijn.

 

 

Dus nee: stress is niet per se ongezond. Dat stelt trouwens ook gezondheidspsycholoog Kelly McGonigal. Als je net als de kreeft stress interpreteert als een signaal om uit je keurslijf te ontsnappen, dan nemen je gezondheidsklachten zienderogen af. Sterker nog: als je je stressreactie gebruikt om contact te leggen met dierbaren of lotgenoten creëer je juist veerkracht. Bekijk dus ook nog even het filmpje van Kelly McGonigal. Zij laat zien hoe je door anders over stress te denken je grenzen kunt verleggen.

 

| Rubriek In de media

Eindspel

02 december 2011

Hamm_en_Clov

Respect is belangrijk. Dat kun je afdwingen, denkt PVV’er Harm Beertema. Daarom moeten leerlingen weer ‘Mevrouw’ en ‘U’ tegen hun juf zeggen. Volgende week stemt de Tweede Kamer erover. En terecht. Dus, lieve klanten, wil ik graag dat jullie me voortaan aanspreken met Mevrouw Valkenburg. Of met ‘Edelachtbare’ natuurlijk.

Zeg maar meneer Jansen heet het 'belangwekkende' plan waarmee de PVV het Jeugdjournaal haalde. En dat op de dag dat volgens de volwassenenjournaals voor de euro alarmfase rood is ingegaan. ‘Het eindspel’, aldus een financieel specialist.

Kwam het door de schrille tegenstelling? Of door mijn theateroren? Ik moest meteen aan Beckett denken, de Iers/Franse grootmeester van het absurdistische toneel. In zijn Eindspel laat hij ons kennismaken met Hamm en Clov, heer en knecht, die samen met Hamm’s ouders wachten op de totale kladderadatsch.

Hamm: Hoe laat is het?

Clov: Net zo laat als altijd.

Hamm: Heb je gekeken?

Clov: Ja.

Hamm: En?

Clov:  Niets.

Hamm: Het zou moeten regenen.

Clov: Het gaat niet regenen.

Heel vaak zullen we die tekst helaas niet meer horen. Noch die van Beckett’s bekendste stuk Wachten op Godot. Laat staan die van minder bekende toneelschrijvers. Want dankzij het absurdisme van de PVV, VVD en CDA is immers flink het mes gezet in kunst en cultuur. Het wordt kaal op de planken.

Zou het helpen als we de dames en heren bewindslieden en hun gedogers voortaan met U aanspreken? Zouden ze dan misschien snappen dat absurdistische rollen beter kunnen worden gespeeld door acteurs dan door politici?

| Rubriek In de media

Knappe bollen in komkommertijd

14 juni 2011

Patti_M._Valkenburg_Wat is er toch aan de hand met Nederland? Als de zoveelste BN’er een boekje heeft geschreven is hij niet weg te slaan uit de talkshows van zijn Hilversumse vriendjes. De uitreiking van de Libris-prijs? Het Boekenbal? De dans om de Gouden Kalveren? De usual suspects worden op de rode loper om een onbenullige quote gesmeekt…

Gisteren kreeg mijn zus Patti een Spinozapremie. Het is niet haar eerste prijs. Eerder won zij bijvoorbeeld een advanced grant van 2,5 miljoen euro van de European Research Council. Maar de Spinoza-premie is wel de absolute top voor een wetenschapper, het is zo’n beetje de Nederlandse Nobelprijs. Zus Patti, astronoom Heino Falcke en natuurkundige Erik Verlinde werden onderscheiden vanwege hun voortreffelijke, baanbrekende en inspirerende onderzoek. De laureaten zijn internationaal vermaard en weten jonge onderzoekers te inspireren. Zij krijgen elk 2,5 miljoen euro te besteden aan onderzoek naar keuze. Niet zomaar wat, zou je zeggen. Camera loopt, zou je denken…

Dat klopt ook. Patti werd gebeld door het NOS-journaal, Uitgesproken, RTL nieuws en Knevel & Van den Brink. Dus zaten we met de hele familie al om zes uur in de startblokken voor het eerste NOS-journaal. Natuurlijk was het niet het eerste item. De opmars van de EHEC-bacterie gaat voor, geen probleem. Ook de prijsverhoging voor de kinderdagverblijven is belangrijk nieuws. De voorgeleiding van DSK voor een rechtbank in New York? Nou vooruit…

Toen veerden we op. Het was zover: de uitreiking van de Spinozapremies. Althans, dat dachten we. Na een korte intro nam de reportage een onverwachte wending. Kandidaten voor deze prijs zullen steeds moeilijker te vinden zijn, was de teneur, want de kwaliteit van het Nederlandse onderwijs holt achteruit. De voice over verhaalde de rest van de tijd over de toenemende domheid van jongeren en de maatschappelijke kosten daarvan. Op de achtergrond fungeerden mijn zus en haar collega’s als bewegend behang.

Ik kon mijn ogen en oren niet geloven. Zoveel barbaarsheid. Als je je topgeleerden niet eens spreektijd gunt, hoe wil je dan ooit de kwaliteit van je onderwijs opkrikken? Natuurlijk ben ik enigszins gekleurd, want ik zeg het nog maar eens: Patti is mijn zus. Mijn zus. Eén van de toponderzoekers van Nederland, weggemoffeld in donker hoekje van het NOS-journaal.

Uitgesproken werd trouwens ook niks. Vanwege dezelfde komkommers en vanwege schilderende meisjes van vier. Of Patti het erg vond? Nee, hoor, met een heerlijk glas wijn ging ze plannen maken voor alle mogelijkheden die zij en haar 24 medewerkers nu hebben om haar droom te verwezenlijken. Maatschappelijk relevant onderzoek over kind en media.

O ja, voor Knevel & Van den Brink heeft Patti zelf bedankt, vanwege het late tijdstip. Dat bleek trouwens niet zo erg, want later begreep ik dat Gordon die avond is aangeschoven. Hadden ze toch nog een topper.

| Rubriek In de media

Wij willen wolven

23 mei 2011

howling_wolf

Het begint met ‘er was eens… ‘ en het eindigt met ‘… lang en gelukkig’. Maar wat maakt sprookjes als Roodkapje zo onweerstaanbaar? Is het Roodkapje zelf? Nee, dat is eigenlijk maar een saai, braaf wicht, ook al huppelt ze per ongeluk van het rechte pad af. Grootmoeder? Bijziend en goedgelovig, ook al geen heldin. De wolf? Allicht! Het is de wolf met zijn aura van boosaardigheid en verderf die ons letterlijk en figuurlijk naar de strot vliegt.

Met zijn honderden miljoenen zagen we een sprookjeshuwelijk. William en Kate in Buckingham Palace. Maar we waren wat teleurgesteld. Oké: de ranke billen van zus Pippa hebben inmiddels een eigen site, maar we misten de romantiek, de tranen, het drama.

Gelukkig kregen wij Nederlanders een herkansing. Máxima werd 40 en we werden getrakteerd op een documentaire die ons een zeldzaam inkijkje in haar privéleven beloofde. En weer zaten we voor de buis. Zeker in het begin heb ik gebiologeerd gekeken hoe ze het doet. Want ze doet het goed, perfect zelfs. In ieder gesprek zoekt ze meteen de contactpositie: vriendelijk maar deskundig, open en zelfbewust. Het puntje van haar neus steeds gericht op het puntje van de ander, waardoor ze in haar houding een gelijkwaardige status opzoekt. Zo zien we een uiterst beminnelijke, benaderbare en wilskrachtige prinses. Ook als Máxima speecht, heeft ze een enorme overtuigingskracht. Haar stem wordt luid en krachtig, ze staat als een huis.

Maar na een half uur kijken vlakt het af. Weer Máxima die goede werken verricht, weer Alexander die de loftrompet zingt, weer de brave prinsesjes. Het wordt te schattig, te keurig, te geregisseerd. Opeens irriteert dat. Natuurlijk gun ik Máxima alle geluk van de wereld, maar ik wil niet steeds alleen de mand met lekkers voor oma zien, ik wil wolven!

Wat leren we hier van? Psychologen weten het allang: licht dreigende opmerkingen raken ons harder dan zoetsappige. We reageren scherper als we iets kunnen verliezen, dan als we iets kunnen winnen. Dramaturgen weten het ook: een held kan pas een held worden als ze eerst in gevaar is. Bij een presentatie kunnen we daar ons voordeel mee doen. Zit je publiek wat afwachtend achterover? Geef je verhaal de vorm van een probleem dat moet worden opgelost. Stel hen voor raadsels of dilemma’s en vraag om suggesties. In schema:

Situatie                Huidige of gewenste situatie

Obstakel             Obstakel voor de gewenste situatie (probleem)

Aanpak                Mogelijke oplossingen, maatregelen, ideeën, stappen

Plan                       Concreet voorstel (bijvoorbeeld beste uit A, vraag om besluit) 

Nog even terug naar de wolf. Die is op weg naar Nederland, zeggen biologen in de media. Ze kunnen na jarenlange afwezigheid ieder moment vanuit Duitsland onze bossen binnenvallen. Roodkapje, Kate en Máxima: wees gewaarschuwd…

| Rubriek In de media

Revolutie

11 februari 2011

Moebarak is weg, Egypte juicht. Pauw en Witteman deelden gisteravond in de feestvreugde. Ze hadden voor de gelegenheid zelfs twéé vrouwen uitgenodigd. Zodoende was de helft van hun gasten vrouw.

Dat is bijzonder. Net als in de rest van de Nederlandse tv-programma’s zijn bij Pauw en Witteman vooral mannen te zien, gemiddeld pakweg 75%. Pauw en Witteman beseffen dat best. Daarom hielden ze vorig jaar november al een Ladies Night. Handig, want toevallig speelde Ajax die avond in de Arena tegen Real Madrid. Voor één keer waren alleen vrouwen welkom in de studio. Dat wil zeggen: als publiek. De gasten waren gewoon voor tweederde mannen…

Gisteravond was het dus een historische uitzending. De twee vrouwelijke gasten waren niet alleen aanwezig, ze zetten nadrukkelijk hun stempel op het programma. Politicoloog Monique Samuel en ex-diplomaat Petra Stienen bleken vlotte sprekers, met boeiende verhalen. En omdat het feest was schikten de twee presentatoren en de twee mannelijke gasten zich in hun bijrol. Veel keus hadden ze ook niet.

O ja, Monique Samuel is Nederlands, half Egyptisch. Ze trakteerde aan het begin en aan het einde op een wervelende buikdans. Zo zagen we nu al de beste Pauw en Witteman van het jaar. Waar een revolutie al niet goed voor is.

| Rubriek In de media